سیروس داودی، کارشناس کسب و کار و عضو شورای راهبردی میراث‌فرهنگی خوزستان در یادداشتی نوشت: کسب‌وکارهای روستایی از جذاب‌ترین و در عین حال راهبردی‌ترین حوزه‌ها برای سرمایه‌گذاری و اشتغال‌زایی هستند. این کسب‌وکارها فقط به رونق اقتصاد روستا کمک نمی‌کنند، بلکه می‌توانند از مهاجرت روستاییان به شهرها نیز جلوگیری کنند و زمینه ماندگاری و امید را در مناطق روستایی تقویت کنند. در این میان، روستای پامنار دزفول به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص، مجاورت با رودخانه دز، طبیعت زیبا و ظرفیت‌های فرهنگی و بومی، یکی از نقاط مستعد برای توسعه کسب‌وکارهای متنوع است.

اگر بخواهیم به‌صورت واقع‌بینانه به ظرفیت‌های پامنار نگاه کنیم، می‌توان چند محور اصلی را برای توسعه اقتصادی این روستا در نظر گرفت. نخستین و شاید مهم‌ترین محور، گردشگری و اکوتوریسم است. پامنار با چشم‌اندازهای طبیعی و آرامش روستایی، می‌تواند مقصدی مناسب برای گردشگرانی باشد که از شلوغی شهرها فاصله می‌خواهند. ایجاد اقامتگاه‌های بوم‌گردی، راه‌اندازی رستوران‌ها و کافه‌های سنتی با چشم‌انداز طبیعت، و نیز توسعه گردشگری رودخانه‌ای مانند قایق‌سواری، ماهیگیری، پرنده‌نگری با وجود جغد ماهی‌خوار و پیک‌نیک‌های سازمان‌یافته، از جمله فرصت‌هایی است که می‌تواند این روستا را به یک مقصد گردشگری جذاب تبدیل کند.

در کنار گردشگری، کشاورزی و باغداری با رویکرد ارزش افزوده نیز ظرفیت بالایی دارد. در بسیاری از روستاها، محصول خام با سود اندک فروخته می‌شود، در حالی که با اندکی خلاقیت و آموزش می‌توان همان محصول را به کالایی سودآورتر تبدیل کرد. برای نمونه، ایجاد واحدهای کوچک فرآوری و بسته‌بندی، تولید محصولات ارگانیک، خشک‌کردن میوه‌ها، یا تبدیل محصولات کشاورزی به فرآورده‌های آماده مصرف، می‌تواند سودآوری را چند برابر کند. همچنین توسعه گلخانه‌های هوشمند و کشت محصولات خاص و خارج از فصل، می‌تواند بازار مناسبی در دزفول و شهرهای اطراف ایجاد کند.

محور مهم دیگر، صنایع دستی و تولیدات محلی است. پامنار می‌تواند با تکیه بر هنر و مهارت زنان و مردان روستا، بازارچه‌ای برای عرضه محصولات محلی مانند لبنیات سنتی، نان‌های محلی، کپوبافی، سبدبافی با شاخه‌های درخچه بادام و دیگر صنایع‌دستی ایجاد کند. این محصولات اگر با بسته‌بندی مناسب و طراحی زیبا عرضه شوند، نه‌تنها در بازار محلی بلکه در بازارهای شهری و حتی آنلاین نیز جایگاه پیدا می‌کنند.

در دنیای امروز، هیچ کسب‌وکاری بدون حضور در فضای دیجیتال کامل نیست. از همین رو، دیجیتالی‌سازی روستا باید به‌عنوان یک راهبرد جدی دنبال شود. فروش آنلاین محصولات روستا، معرفی جاذبه‌های پامنار در شبکه‌های اجتماعی، و آموزش عکاسی و بازاریابی با موبایل، می‌تواند پل ارتباطی مؤثری میان روستا و بازارهای شهری ایجاد کند. امروز دیگر لازم نیست مشتری منتظر بماند تا به روستا بیاید؛ می‌توان محصول و تجربه روستایی را به‌صورت مستقیم به او رساند.

اما توسعه پایدار روستا فقط با ایجاد کسب‌وکار ممکن نمی‌شود؛ آموزش جوامع محلی نقش بنیادی دارد. آموزش باید از سطح «چه کاری انجام دهیم» فراتر برود و روی «چگونه متفاوت و مدرن انجام دهیم» تمرکز کند. روستاییان باید یاد بگیرند که از تولید ساده به سمت تولید با ارزش افزوده حرکت کنند، محصولات خود را زیباتر و حرفه‌ای‌تر عرضه کنند، از ابزارهای دیجیتال برای فروش استفاده کنند و به‌جای فعالیت‌های پراکنده، به همکاری‌های جمعی و تعاونی‌های محلی روی بیاورند.

همچنین در حوزه گردشگری، باید بر اقتصاد تجربه‌محور تأکید کرد. گردشگر امروز فقط به‌دنبال خرید نیست، بلکه به‌دنبال تجربه است. بنابراین در پامنار می‌توان تجربه زندگی روستایی، چیدن میوه، پخت نان سنتی، صرف صبحانه محلی و آشنایی با شیوه‌های بومی تولید را به‌عنوان یک محصول گردشگری عرضه کرد. این نگاه، ارزش افزوده‌ای بسیار بیشتر از فروش ساده خدمات یا کالاها ایجاد می‌کند.

در نهایت، آینده پامنار در گرو یک نگاه ترکیبی و هوشمندانه است؛ نگاهی که کشاورزی، گردشگری، صنایع دستی، آموزش و فناوری را در کنار هم ببیند. پامنار می‌تواند با تکیه بر باغبانی، کپوبافی، قایقرانی، پخت‌وپز سنتی، آموزش برداشت محصولات، و بهره‌گیری از آب‌وهوا و طبیعت مناسب، به الگویی برای توسعه روستایی در خوزستان تبدیل شود. شرط اصلی این مسیر، شناخت درست ظرفیت‌ها، آموزش هدفمند، همکاری جمعی و حرکت از تولید خام به سمت تولید ارزش‌آفرین است.

انتهای پیام/